Verlaag je verwachtingen

„Wie niet boos kan worden is een dwaas, wie het niet wil is wijs” (Seneca). „Je hebt macht over je geest, niet over de gebeurtenissen buiten jou” (Marcus Aurelius). „Er is slechts één weg naar geluk en dat is op te houden met je zorgen maken over dingen waar je geen invloed op hebt” (Epictetus).

Zo’n tweeduizend jaar geleden ontstond de stoïcijnse filosofie in het Griekse en Romeinse rijk. Het stoïcisme, of de stoa, wordt toegeschreven aan Zeno van Citium, die rond 300 voor Christus leefde. Nu, in de 21ste eeuw, is de filosofie opnieuw populair. Het gedachtegoed leent zich voor ‘inspiratiequotes’, er worden lezingen en trainingen over gegeven en de filosofie vormt de leidraad in diverse management- en zelfhulpboeken.

Zo is daar de bestseller The Subtle Art of Not Giving a Fuck (2016) van Mark Manson, waarvan 6 miljoen exemplaren werden verkocht. Het stoïcisme is ook een hoofdthema bij schrijver Ryan Holiday, die onlangs Stillness Is the Key uitbracht, over het beteugelen van constante rusteloosheid. Eerder schreef hij The Obstacle Is the Way (2014) en The Daily Stoic (2016). Al in 1989 scoorde Steven Covey met de door het stoïcisme beïnvloede managementtheorie the circle of influence, uit zijn The 7 Habits of Highly Effective People (meer dan 25 miljoen keer verkocht). Allemaal bedoeld om ons leven te verbeteren en ons werk gemakkelijker te maken.

Het probleem is niet wát er gebeurt, of welke tegenslag je ondervindt, maar hoe je daarmee omgaat, luidt een grondbeginsel van het stoïcisme. En dat slaat aan. Maar waarom hebben we in deze tijd een filosofie nodig die in feite voor een hele andere maatschappij werd bedacht? Link

Scroll to Top